دسته‌ها
شال و روسری

خرید بازی کامپیوتر اصلح کیست؟

یکی از کاربران در پیامی آورده است:
مطالبی را که از پیش رو می گذرانید از روی احساس و یا تعصب نیست. آنچه می آید حقایقی است از شخصیت چند بعدی دکتر رضایی، اما تشنگان قدرت و ثروت همیشه به دنبال آن هستند تا کسی را به اریکه قدرت بنشانند که بازیچه آنان باشند. از این رو در جلسات محفلی خود پروژه عبور از احمدی نژاد را مطرح می کنند اما در جستجوی جایگزین، در می مانند.
قبل از آنکه بگویم چرا رضایی اصلح است؟ این نکته را می گویم که رضایی اهل باج دادن نیست و در مدیریت او هرکه اهل خدمت باشد جای دارد نه آنان که وابستگی سیاسی و حزبی.
اما چرا رضایی؟
1- مگر امروز در عرصه ورود سرمایه گزاران خارجی نمی گوئیم که بسیاری از آنان به بهانه اینکه احساس می کنند امنیت ندارند، حاظر به سرمایه گزاری نیستند؟
مگر چندین میلیون از خانواده های ما با مشکل اعتیاد و نگهداری معتادان درگیر نیستند که ریشه آن وضعیت مرزها و ؟؟؟ می باشد؟ مگر شهروندان از کیف قاپی، سرقت و … در رنج و عذاب نیستند؟ و …
چه کسی در بین این کاندیدای عزیز دانش امنیتی او از آقا محسن بیشتر است؟ و چه کسی بهتر از او می تواند امنیت را بفهمد و برای آن چاره اندیشی کند؟
2- آیا مشکل اصلی امروز مردم جامعه، مسائل معیشتی نیست؟ آنان که می گویند مشکل اصلی «عدم کرامت انسانی است» آیا می شود جامعه را در فقر نگه داشت اما کرامت آنها حفظ شد؟ پس « کاد الفقر ان یکون کفرا» یعنی چه؟
چه کسی می تواند مشکلات عدیده ی اقتصادی را حل کند؟
کسی که دانش و سواد اقتصادی دارد یا آنکه فقط مسائل اقتصادی را چند خط در میان از مشاورین می گیرد؟
رضایی که دکترای خود را با معدل 19.25 می گیرد اقتصاد را بهتر می فهمد یا کسانی که با این دانش بیگانه اند. البته باید اذعان داشت که متأسفانه مدرکهای جعلی بعض مسئولان نیز یک بدبینی در جامعه بوجود آورده که فکر می کنند همه مسئولین مدارک علمی خود را جعلی بدست آورده اند.
برای فهم اینکه رضایی مدرکش مثل بعضی ها جعلی نیست نخبه ترین اقتصاددانها را به مناظره با او فرا بخوانید تا اطمینانتان جلب شود.
3- کشتی فرسوده و سوراخ شده مدیریت کشور را چه کسی می تواند مرمت کند؟
قطعاً جناحهای سیاسی نمی توانند. زیرا در 30 سال گذشته فرصت داشته و قدرت اول اجرایی را نیز در دست داشته اند اما به دلیل تنگ نظری و بیرون کردن رقیب در حوزه مدیریت، کشور را از مشارکت آنان در توسعه و عمران بی بهره کردند. اما تز دکتر رضایی «دولت ائتلافی متعهد و کارآمد» است. در این دولت همه افراد توانمند در ساختن کشور سهیم اند حال وابسته به هر جناح سیاسی که باشند.
مدیریت ایشان در زمان بحران و خطر (جنگ) و در حالی که یک جوان 27 ساله بود این اطمینان را می دهد که امروز با کوله باری از تجربه، 12 سال کار پژوهشی و کارشناسی و تدوین سند های مهمی نظیر چشم انداز و اصل 44 و ارتباط با اکثریت قریب به اتفاق نخبگان کشور، و به خصوص که در زمان آرامش به سر می بریم نه بحران؛ خواهد توانست تا ایران و ایرانی را به قله سعادت برساند، البته با کمک همه ایرانیان.
دیگران در کارنامه ی خود چیزی جز تک صدایی و تک حزبی را به یدک نمی کشند . از آنانی که قول دادند که کابینه 70 میلیونی تشکیل بدهند!؟ تا آنانی که شعار فرا جناحی!؟ سر داده اند.
آقا محسن در جنگ فرماندهان متعددی با روحیه چپ، راست، مستقل و … داشت. اما همیشه سعی بر آن داشت تا از موضع تفاهم و توجیه عقلانی آنان را قانع کند نه از موضع یک فرمانده که اطاعت از او واجب است.
امروز محسن رضایی به ما نیاز ندارد بلکه جامعه به او نیاز دارد. شاید دور گذشته برای پیروزی آمد اما این دور برای ادای تکلیف می آید.
اگر بخواهیم عظمت اسلام را به رخ دنیا بکشانیم ناگزیر هستیم که کارآمدی نظام جمهوری اسلامی را بالا ببریم. پائین آوردن کارآمدی خیانت به اسلام است.جاهلانه و متعصبانه نباید به مسائل اندیشید و به عبارتی: راه رفته را دوباره نباید پیمود در صورتی که به پرتگاه بخورد.
قطره دریاست اگر با دریاست ورنه او قطره و دریا، دریاست.