دسته‌ها
شال و روسری

خرید بازی کامپیوتر تصویر آینده ناکام ورزش ایران در سنگاپور قاب گرفته شد

نخستين دوره بازي‌هاي آسيايي نوجوانان در شرايطي به پايان رسيد كه این بار نیز تلاش شد ابعاد ناکامی آینده‏سازان ورزش قهرمانی ایران در رقابت با آینده‏های ورزش سایر کشورهای قاره کهن، از انظار دور بماند و دورنمایی که این رویداد از سال‏های آتی ورزش کشورمان به نمایش گذاشت توسط کارشناسان جامعه ورزش به بوته نقد گذاشته نشود.به گزارش خبرنگار ورزشی ؛ بازیهای آسیایی نوجوانان برای نخستین بار به میزبانی سنگاپور به عنوان رویدادی تازه با رویکرد رقابت میان پشتوانه‏های ورزش ملل قاره برگزار شد و ایران نیز با پشتوانه‏هایی به میدان رفت که عمدتاً نوجوانان رشد یافته در چهار سال اخیر بوده و محصول برنامه‏ریزی مدیران فعلی دستگاه ورزش کشور تلقی می‏شوند و به همین خاطر نمی‏توان شکست ایشان را همچون ناکامی قهرمانان ایران در المپیک به حساب عملکرد ضعیف مدیران پیشین ورزش کشور در شکلدهی یک نسل قهرمان گذاشت و از گردن گرفتن مسئولیت نتایج حاصله شانه خالی کرد.سئول‏نشینان علی‏رغم ادعاهای مکرر در خصوص میزان اثربخشی طرح‏های پشتوانه‏سازی‏شان در حوزه ورزش، برخلاف مدیران سابق که میدانی برای سنجش صداقت و صحت گفتارشان وجود نداشت، به یک باره در معرض آزمونی جدی قرار گرفتند تا مشخص شود در چهار سال اخیر در بحث آینده‏سازی چه میزان نونهالان و نوجوانان مستعد در رشته‏های مختلف را شناسایی و پرورش داده و برای قهرمانی در رده‏های بزرگسالان طی سال‏های پیش رو مهیا ساخته‏اند.این پشتوانه‏سازی یکی از اقداماتی است که هر گروه حاکم مدیران انجام می‏دهد و محصول آن را با هر کمیت و کیفیت مدیران بعدی برچیده و در کارنامه خود ثبت می‏کند و در این میان علی‏آبادی نیز پشتوانه‏سازی گسترده به واسطه مدیران منتصب و منتسبش انجام داد که با برگزاری این رویداد نیازی به تامل برای راهیابی پشتوانه‏های پرورش یافته در چهار سال اخیر به تیم‏های ملی بزرگسالان برای مشخص شدن سطح فنی‏شان نیست!کاروان ورزشی ایران در بازیهای آسیایی نوجوانان با وجود آنکه امکان اعزام رشته‏های ورزشی متعدد و متنوعی بدون سهمیه‏بندی وجود داشت، تنها با 7 رشته ورزشی به سنگاپور میزبان این رویداد اعزام شد تا همین زمان مشخص شود چه میزان در پشتوانه‏سازی گام برداشته شده و امیدهای آینده مدال‏آوری ایران به زعم تصمیم گیرندگان همین هفت رشته ورزشی بوده و برنامه‏ریزی‏ها و سرمایه‏گذاری‏ها در ورزش پایه به شدت حاصل بخش واقع شده است!چین که قطعاً سرانه فضاهای ورزشی اش به مراتب از ایران کمتر است و قدر مسلم با جمعیت یک میلیارد و پانصد میلیونی، یک میلیارد و پانصد میلیون متر مربع فضای ورزشی برای رسیدن به یک متر سرانه ورزشی ندارد، پس از آنکه قهرمانی در المپیک پکن را با قدرت به دست آورد، در این بازیها نیز موفق شد در صدر بیست و دو کشور صاحب مدال قرار گیرد و با تصاحب 52 طلا، 16 نقره و 11 برنز عنوان قهرمانی را از آن خود سازد و بدین شکل نشان دهد سکوهای بازیهای بزرگ ورزشی جهان و یا حداقل آسیا نیز در سال‏های آتی متعلق به چینی‏ها و چینی‏تبارها است.اما کاروان ورزشی ایران نیز با 54 ورزشكار تنها به یک مدال طلا، دونقره و سه برنز ، پس از کشورهایی همچون تایلند،  کره شمالی و سنگاپور به جایگاهی بهتر از یازدهمی در رده‏بندی کلی دست نیافت تا نشان دهد شرایط ورزش پایه ایران تا چه میزان آشفته است، چرا که این نتایج نیز عمدتاً صرفاً محصول شایستگی ورزشکاران کشورمان نبوده و از عدم استقبال و کمیت و کیفیت رقابت در برخی رشته‏ها نشات می‏گرفت، کما اینکه تنها مدال طلای کاروان ورزشی ایران در این بازیها در شرایطی بدست آمد که در پرتاب وزنه بانوان تنها دو شرکت کننده حضور داشت و گل احمدی ورزشکار ایران در رقابت به یک دختر عرب موفق به قهرمانی شدکه اگرچنین نمی‏شد نیز جایگاهی کمتر از دومی نداشت و نشان سومی توزیع نشد!یکی از مسائلی که مورد توجه واقع نشد، عدم تحصیل حتی یک مدال توسط برخی تیم‏های ورزشی ایران بود که همواره در آسیا قهرمانی رده‏های پایه و یا مدال‏آوری مستمر را در این رده‏ها برای کشورمان رقم می‏زدند اما با خط خوردن برخی ورزشکارانشان در این رویداد از عدم تحصیل مدال بازماندند. این خط کشیده شدن بر روی نام برخی ملی‏پوشان رده نوجوان در شرایطی به وقوع پیوست که بیم آن می‏رفت در این رویداد به صورت تصادفی از برخی بازیکنان و همچنین مدال‏آوران در خصوص صغرسنی که روش‏های نوینی برای تشخیص سریع و دقیق آن وجود دارد و همچنین دوپینگ، تست‏های پزشکی گرفته شود و از این حیث می‏توان مدعی شد یکی از سالم‏ترین کاروان‏های ورزش ایران راهی این بازیها شد و جایگاه حقیقی ایران را بدون شناسنامه‏های مخدوش یا المثنی که متاسفانه برخی مربیان برای شاگردانشان از گذشته تاکنون اخذ می‏کردند و همچنین داروهای تقویتی کجاست.در این میان مسئولان ارشد دستگاه ورزش که خود را مجدداً در مقام پاسخگویی به افکارعمومی یافتند، برای انداختن توپ به زمین آموزش و پرورش از هیچ تلاشی فروگذار نکردند و یکی از همین مسئولان من بیان اینکه تمام مسابقه‌هايي كه در بازي‌هاي آسيايي برگزار شد، همان بود كه به ‌طور متناوب در مدارس كشورهاي شرق آسيا برگزار مي‌شود، آنچنان محکم از این مسئله صحبت کرد که تصور شد، وی مدت‏ها در مدارس این کشورها به تحقیق و پژوه در این امور مشغول بوده است و از همین زاویه نیز رشد ورزش پایه را با همکاری فدراسیون‏ها و آموزش و پروش قابل تحقق دانست.اگرچه لزوم و امکان نخبه‏پروری در آموزش و پرورش یکی از بدیهیات است اما در این خصوص باید پرسید که آیا دستگاه ورزش گامی برای حرکت ورزش ایران در چهارچوب طرح جامع ورزش کشور که قرار بود پس از اصلاح و تکمیل صورت اجرایی به خود گیرد، انجام داده تا وزارت آموزش و پرورش را در راستای این طرح مکلف به توسعه فعالیت‏‏های ورزشی اش سازد یا صرفاً چشم انتظار حصول نتایج عملکرد کمیته رشته‏های پرمدال یا ثمرات اجرای ناقص طرح آمایش سرزمین در حوزه ورزش نشسته است؟این نتایج در ورزش پایه کشور در حالی ایران را در جایگاه دهم ورزش آسیا قرار داد که با وضعیت موجود به نظر می‏رسد در بازیهای آسیایی گوانگ‏ژو 2010 بعید به نظر می‏رسد بتوان حتی امیدوار به تکرار جایگاه ششم دوره گذشته بود و بدین لحاظ هر روز وعده علی‏آبادی مبنی بر جایگاه سومی یا چهارمی بازیهای آسیایی دوحه با توجه به خداحافظی تنی چند از مدال‏آوران بازیهای آسیایی دوحه و عدم جایگزینی چهره‏های مدال‏آور، به کابوس شبیه‏تر می‏شود.با این اوصاف به رئیس دستگاه ورزشی که علت عدم قهرمانی دوومیدانی‏کاران را اختلاف دو صدم ثانيه‌اي می‏داند در صورتی که همواره یک صدم تعیین کننده قهرمانان جهان و المپیک در دوومیدانی بوده یا در مورد شكست تيم بسكتبال سه نفره ايران مقابل چين ضمن ابراز رضايت از عملكرد تيم مي‌گويد: بچه‌ها در ست‌هاي پاياني همديگر را گم كردند و با بدشانسي در آخرين لحظه بازي را واگذار كرديم، حال آنکه بسكتبال چيزي به نام ست وجود ندارد و در تقسيمات زماني اين رشته نيمه و كوارتر مطرح است، چه می‏توان گفت؟! شخصی که تقصير تمام ناكامی‏ها را به گردن بدشانسی و مسائلی از این دست می‏گذارد، آیا نباید از خود بپرسد که پس نقش مدیریت در اداره ورزش کشور چیست و چرا همیشه تمامی بدشانسی‏ها به سراغ ورزش ایران می‏آید و هیچ گاه قهرمانی‏ها به حساب خوش‏شانی گذاشته نشده و تماماً ثمرات تلاش مدیران ورزش کشور می‏شود؟!اين رقابت‌ها به عنوان پیش زمینه نخستین دوره المپيك  2010 نوجوانان است، پیام بدی با این مضمون برای ایران داشت که هنگام شکست در بازیهای آسیای نوجوان، قطعاً سرنوشت ورزش ایران در المپیک نوجوانان به مراتب بدتر خواهد بود و از این حیث توصیه می‏شود از هم‏اکنون کمیته بررسی دلایل شکست تشکیل شده و به بررسی علل شکست در سال پیش رو میلادی پرداخته شود. باید پذیرفت تصویر آینده ناکام ورزش ایران در سنگاپور قاب گرفته شد که صحت این تصویر علاوه بر المپیک نوجوانان، در بازیهای آسیایی 2010 نیز تکرار خواهد شد که این حقیقت تلخ باعث شد رئیس دستگاه این روزها سکوت پیشه کرده و ادعایش را مبنی بر چهارمی بازیهای آسیایی 2010 گوانگ‏ژو تکرار نکند.